วันอาทิตย์ที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

แนะนำตัว

สวัสดีครับผม แฟนๆ ของบล็อค "คนชงเหล้า" ทุกๆคนที่เข้ามาจากทางบล็อค http://konchonglao.blogspot.com บล็อคนี้เป็นบล็อคที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ครับผม และผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผมถึงอยากจะนำเสนอตรงนี้ แต่ว่าผมก็มีความเชื่อว่ายังมีอีกหลายๆ คนมีความบ้า และความชอบ
เหมือนๆ ผม ก่อนอื่นเลยขอแนะนำตัวนิดนึงกระผม "คนเขียนเหล้า" นอกจากจะเขียนบล็อค Konchonglao แล้ว ก็ยังเขียนบล็อคต่างๆ อีกค่อนข้างจะมากมายเอาการอยู่พอสมควร และก็รวมทั้งบล็อคนี้ที่ทุกๆคนกำลังอ่าน กำลังดูกันอยู่นี้ นอกจากเป็นคนเขียนบล็อคแล้วผมเองนั้นก็เป็นคนที่ค่อนข้างจะเรียกได้ว่าเป็นคนบ้าสะสม ชอบเก็บสะสมสิ่งของต่างๆ ทั้งส่ิงของที่ชาวบ้านเขาน่าจะเก็บกัน และก็สิ่งของที่ชาวบ้านเขาไม่น่าหรือว่าไม่ค่อยจะเก็บกัน ส่ิงของต่างๆที่ว่ามาก็คือว่าผมเป็นคนที่ชอบเก็บของไปเรื่อย เช่น ตอนนี้ที่เก็บอยู่ก็มีประมาณว่า แบงค์ทั้งไทยและเทศ อันนี้ปรกติดีครับ ใครๆ ก็เก็บกันค่อนข้างเยอะ และใครๆ ที่เก็บของพวกนี้คือคนมีเงินครับผม จะไม่ให้มีเงินได้งัย ก็คุณเก็บเงินนี่ครับ จะกี่ใบมันก็คือเงิน เขาก็เลยเรียกคุณว่าคนมีเงินเขาเก็บแบงค์กันงัยล่าครับ หลังจากแบงค์มาผมก็ยังเก็บเหรียญทั้งไทย และเทศอีกครับผม ก็ยังคงเหมือนเดิมครับ แบบว่าเป็นของสะสมของคนมีเงินอีกแล้ว จะไมให้มีเงินได้งัย ก็เหรียญทุกเหรียญที่เก็บไว้มันก็คือเงินทั้งนั้น ผมก็เลยกลายเป็นคนมีเงินมาตั้งแต่เริ่มเก็บสะสมแบงค์และเหรียญ ส่ิงต่อมาที่ผมก็เก็บสะสมไว้ที่ดูมีราคาค่างวดสูสีกับสองอันแรกหน่อย แต่ว่าก็ไม่มีอะไรมาบอกว่าเป็นเงินนะครับ ตอนนี้มันเป็นแค่กระดาษแค่นั้นเอง ขายมันออกไปเมื่อไหร่ถึงจะเป็นเงิน ถ้าขายมันได้นะ นั่นก็คือว่าผมก็เก็บสะสมแสตมป์ด้วยอีกเช่นกัน  ยังครับ ยังไม่จบ เมื่อยุคก่อนที่มือถือจะระบาดกลายเป็นโรคติดต่ออย่างทุกวันนี้ เวลาจะโทรทีก็ต้องว่ิงหาตู้โทรสาธารณะกัน บางทีเจอแล้วแต่ว่าดันมีคนโทรอยู่แล้วก็ต้องคอยกัน ส่ิงสะสมชิ้นนี้ของผมไม่ใช่ตู้โทรศัพท์สาธารณะที่หายสาบสูญไปในบางพื้นที่แล้วนะครับ ผมกำลังพูดถึง บัตรโทรศัพท์ต่างหาก ช่วงน้ันผมก็บ้าเก็บอยู่พักนึงครับผม เอาชนิดที่ว่าบางวันเล่นเดินตามตู้โทรศัพท์เผื่อใครใช้หมดแล้วทิ้งไว้ประมาณนั้น แต่จะว่าไป ก็ได้มามิใข่น้อยเลยนะ แต่ก็อย่างว่า งานเลี้ยงก็ต้องมีอันเลิกรา ฉันใดก็ฉันนั้น มือถือเร่ิมเข้ามามีบทบาทเร็วเกินไป บัตรโทรศัพท์ก็เลยเจ๊งไปแบบไม่มีท่า จากราคาบัตรโทรศัพท์สะสมกำลังขึ้นราคากันเอาแบบชนิดที่ว่ารุ่นที่ทำออกมาน้อย ขายกันราคาเกินหน้าเกินตาไปเยอะเลย พอหมดยุคแค่นั้นแหละ เอาออกมาขายกันเป็นเล่มๆ เล่มละไม่กี่บาท ผมเองก็ยังมีเก็บไว้อยู่พอสมควรเหมือนกัน หลวมตัวอยู่พักนึง ชอบน่ะ  นอกจากนี้ก็ยังมีสินค้าเกี่ยวกับโค้ก ของแถม Mc ของแถม KFC ของแถม 7-11 รถเหล็กคันเล็กๆ รถของเล่น ตุ๊กตาโมเดล ต่างๆ Ultraman ไอ้มดแดง ดรากอนบอล กล่องไม้ขีด และอะไรต่อมิอะไรอีกสารพัดที่ผมได้เก็บสะสมมา ทั้งที่มีอยู่ ณ ปัจจุบันนี้และบางอย่างก็หายสาบสูญไปจากสาระบบการสะสมของผมแล้ว เกริ่นมาซะนาน แต่ว่าวันนี้ส่ิงสะสมที่ผมจะนำมาอวด มาโชว์กันนั้นผมว่าบางคนก็คงไม่คิดหรอกว่าเขาจะเรียกมันว่าสิ่งสะสม หรือบางคนอาจจะคิดว่ามันมีคนเก็บด้วยเหรือ เอาเป็นว่ามันมีครับผม ก็น่าจะพอสมควร คงไม่ถึงกับว่ามีสมาคมนักสะสมอย่างเป็นทางการ แต่ว่าต้องมีแน่แหละ ของสะสมที่ว่านี้ก็คือ แก้วโรงหนังหัวการ์ตูนนั่นเองครับ งงกันหรือเปล่าครับ เวลาที่เราไปดูหนังแล้วซื้อชุด Pop Corn กับน้ำดื่มที่มันจะมีลายแก้วและฝาครอบเป็นลายของหนังเรื่องนั่นๆ [บางทีนะ] นั่นแหละครับผม มันก็เป็นอีกหนึ่งในของสะสมของผมเช่นกัน พอเข้าใจหรือยังครับว่าผมบ้าสะสม บ้าเก็บของขนาดไหน วันนี้คงแนะนำตัวแค่นี้ครับผม แล้วจะกลับมาคุยพร้อมของสะสมต่อไปครับ  วันนี้มีตัวอย่างมาให้ดูเป็นการเรียกน้ำย่อยกันก่อนครับผม แล้วยังงัยก็ติดตามกันต่อไปนะครับผม ถ้าชอบแนวนี้ รับรองในนี้มีอีกเพียบ




ครับ นี่ก็คือสมบัติบ้าสะสมของผมอีกอย่างนึงครับผม ไม่รู้ว่ามีใครเก็บสะสมของอย่างนี้บ้างหรือเปล่าแต่ว่าผมว่ามันต้องมีบ้างแหละครับ และอย่างน้อยๆ ก็ใครก็ช่างที่ทนอ่านมาจนถึงตรงนี้ได้ ก็แสดงว่าคุณก็ต้องชอบเก็บสะสมของพวกนี้หรือว่าอย่างน้อยคุณก็ต้องสนใจมันอย่างแน่นอน ไม่งั้นคงกดเปลี่ยนหน้าหนีไปต้ังนานแล้ว คงไม่อ่านมาจนถึงตรงนี้หรอกครับผม แล้ววันต่อๆไปจะนำเสนอมาให้ดูทีละชุดๆ นะครับถ้ามีครับ ถ้าไม่ครบก็คงมาทีละตัว สองตัวแล้วแต่ว่าจะหามาได้ครบ แล้วเจอกันนะครับ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น